109اخلاص، نشاط و سرزندگى نياز دارد. اگر يكى از اين عوامل نباشد، به همان اندازه به عبادت آسيب مىرساند. در اين ميان، سستى و كاهلى و بىميلى در عبادت به شدت، از دامنه اثر آن مىكاهد. بىميلى نشانه بىانگيزه بودن است و هنگامى كه شوق و علاقه در كار نباشد، عبادت، اثر روحى و معنوى نخواهد داشت.
نمازى آدمى را از منكر و زشتى باز مىدارد كه با رعايت تمام شرطها انجام شود تا اثر گذار و بازدارنده باشد. در غير اين صورت، عبادت زبانى كه تنها لقلقه زبان آدمى است، نمىتواند آدمى را از زشتىها باز دارد. پيامبر گرامى اسلام به نماز اهميت فراوان مىداد. با شادابى و نشاط بسيار، براى برگزارى نماز آماده مىشد و نماز تا عمق جان او مىنشست، به گونهاى كه گفتهاند پيامبر در حال نماز بود و آواى گريستن او همچون آواى جوشيدن ديگ بود. ايشان نماز خواندن را چنان سازنده مىدانست كه با اشتياق تمام، وقت نماز را انتظار مىكشيد و آن را با آداب كامل بجا مىآورد. ايشان در سفارشى زيبا به على عليه السلام براى آموزش پيروانشان اينگونه سخن مىگويد:
يَا عَلِىُّ آفَةُ الْعِبَادَةِ الْفَتْرَةُ. 1
اى على! آفت عبادت، سستى است.
سلام
سلام، بهترين هديهاى است كه با كمترين هزينه و بيشترين فايده به همديگر مىبخشيم. سلام، واژهاى معجزه آفرين است كه غبار كدورت را مىزدايد و رشتههاى محبت را مستحكم مىسازد. از درود و سلام فرستادن دريغ نورزيم و اين كلمه زيبا را با تكان دادن سر يا برداشتن كلاه يا اشاره و