107مردم رها مىكنند. اين مسئله سبب مىشود كه آلودگى در كوچه و خيابان پخش شود و سلامت اجتماعى به خطر افتد. گروهى از رانندگان بىمبالات نيز وسيله نقليه خود را جلوى در خانهها يا كارگاهها متوقف مىكنند و ساعتها از محل غايب مىشوند و راه عبور مردم را مىبندند. البته جالب آن است كه اين افراد از خود راضى كه حقوق شهروندان را رعايت نكردهاند، با چهرهاى حق به جانب حتى با معترضان درگير هم مىشوند. پيامبر خدا، محمد مصطفى صلى الله عليه و آله با توجه به اين مهم مىفرمايد:
مَنْ أَذَى الْمُسْلِميٖنَ فِى طُرُقِهِمْ وَجَبَتْ عَلَيْهِ لَعْنَتُهُمْ. 1
هر كس بر سر راه مسلمانان مزاحمت ايجاد كند، استحقاق لعنت آنان را دارد.
سراشيبى سقوط
پيروى از هوا و هوس، به بخل رو كردن، به حرص درآويختن، به خود باليدن، خود بزرگبينى و مانند آن، آدمى را به ورطه هلاكت و نابودى نزديك مىسازد و او را به سراشيبى سقوط مىكشاند. انسان در هر حال به راهبرى قابل اعتماد نياز دارد كه با يادآورى، او را از پيروى هوا و هوس و گرايش به رذايل اخلاقى باز دارد و جاده سلامت دنيا و سعادت عقبى را به او نشان دهد.
اين راهنمايان، پيامبران الهى هستند كه همواره در كنار مردم مىزيستند. ايشان با گفتار و رفتار نيكوى خود، اسوههاى عملى براى بشريت به شمار مىروند. آنانى كه پيش از سفارش كارى به ديگران، خود، عامل آن كار بودند. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله دستورى سعادت آفرين و نجات بخش به آدميان هديه كرده است: