45ذمّه و جزيه تن دادند 1 و با پيامبر صلى الله عليه و آله مصالحه كردند سالى مقدارى لباس، هر يك به قيمت چهل درهم و نيز در مواقع جنگ، مقدارى تجهيزات جنگى در اختيار مسلمانان بگذارند؛ ولى اينان بايد اسلام آوردن را انتخاب مىكردند و اين بد انتخابى بود كه بقاى بر ضلالت را بر هدايت مقدم داشتند.
البتّه مردم بسيارى بعد از اين مباهله ايمان آوردند و پس از مراجعت هيئت نجرانى، دو نفر از علماى آنها به نام سيّد و عاقب به مدينه برگشتند و هدايايى به پيامبرخدا صلى الله عليه و آله تقديم كردند و اسلام آوردند. 2
به راستى، هم جاى تعجّب است و هم جاى دلسوزى براى برادران اهل سنّت كه چگونه جناحبندىهاى سياسى و فرقهاى و تحريف در مسائل تاريخى موجب شده است كه آنها از دامن اهل بيت گرامى رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله دور بيفتند و از فروغ اين انوار درخشنده بىنصيب بمانند، در حالى كه خاصّ و عام پذيرفتهاند كه پيامبر صلى الله عليه و آله در اين مباهله چه كسانى را به عنوان «أَبْنٰاءَنٰا» وَ «نِسٰاءَنٰا» وَ «أَنْفُسَنٰا» به ميدان آورد و آنها را عين جان خود دانست.
شخصيّتهاى آسمانى اعضاى مباهله
برخى از تفاسير ما، آيۀ ياد شده رافقط دليل فضيلت على و فاطمه و حسنين عليهم السلام گرفته و با اين كار حقّ اهل مباهله را ضايع كردهاند و آن را فقط