205
- أُولٰئِكَ مَأْوٰاهُمْ جَهَنَّمُ ...
جاى آن‌ها دوزخ است و راه هرگونه فرار و نجاتى را به روى آن‌ها بسته است؛ «وَ لاٰ يَجِدُونَ عَنْهٰا مَحِيصاً» .
اين‌ها مختصرى از كينه‌توزى‌هاى شيطان است كه بر هر عاقلى لازم است او را از پيرامون خود براند، هرچند كه در اين راه مال و جان ببازد. و ما در مراسم رمى جمرات، نهايى‌ترين خشم خود را بر ضدّ او اظهار و نماد فرضى او را سنگسار مى‌كنيم.
پيام‌هايى كه از اين مطالب به دست مى‌آيد عبارت‌اند از:
1 . شيطان دشمن نامرئى و خطرناكى است كه مستقيماً با باطن ما كار دارد و فقط خداست كه مى‌تواند ما را از شرّ او نجات دهد؛ پس با تكيه بر خدا با او مبارزه مى‌كنيم.
2 . سياست‌هاى شيطان در اضلال ما به ترتيب زيراست:
الف: به تدريج و گام به گام به گناه وامى‌دارد.
ب: او در واداشتن به گناه، از گناه آسان به گناه سخت راه مى‌برد.
ج: شيطان تنهابه گمراه شدن ما راضى نيست، و او مى‌خواهد ما را تا پاى كفر و انكارِ همه چيز پيش ببرد.
د: هر گناهى مقدمۀ ورود به گناه بعدى است.
ه : ما، در هر مقام معنوى كه باشيم، نبايد خود رااز خطر شيطان در امان بدانيم.
و: شيطان قسم خورده است گروهى از مردم را يار خود بگيرد و آن‌ها را به بدعت‌ها و عبادت‌هاى ساختگى ترغيب كند تا جايى كه ماهيّت انسانى آدميان را با حرفۀ معاصى مسخ كند.