183سرزمين عرفات بماند كه آن وقوف لازم را درك كند و ظهر شرعى تا غروب را در عرفات بماند و در شب دهم از عرفات به مشعر كوچ نموده در آنجا بيتوته كند و روز دهم بعد از طلوع آفتاب، از مشعر به طرف منا حركت نموده آنگاه وارد سرزمين منا شود و عبوديّت‌هاى خاصّى را انجام دهد.
امير مؤمنان عليه السلام فرمود: مى‌دانيد چرا زائر بايد به عرفات رود و سپس به كعبه بيايد و پيرامون آن طواف كند؟ براى آن‌كه عرفات خارج از مرز حرم است و اگر كسى ميهمان خداست ابتدا بايد بيرون دروازه رود و آنقدر دعا و زارى كند تا شايستۀ ورود به حرم شود. او در عرفات دعا و اذكار مخصوص مى‌خواند؛ از جمله دعاى عرفۀ امام حسين عليه السلام . او در عرفات و مشعر و منا با انجام مناسك و عبوديت‌هايى، مجوّز ورود به خانۀ خدا و طواف آن را مى‌گيرد.
گفته‌اند در عرفات اسرار و رازهايى وجود دارد:
1 . در وقوف عرفات انسان به معارف الهى واقف مى‌شود و در مى‌يابد كه خدا همۀ نيازهاى او را مى‌داند و قادر به رفع آن‌هاست و بداند كه خدا به درون و بيرون او ناظر و آگاه است. در آنجا با خداى خود عهد مى‌كند كه من كسى را به چيزى امر و نهى نمى‌كنم جز آن‌كه خود در آن پيشقدم باشم. اگر انسان به اسرار حج و به باطن اعمال اماكن مقدسۀ آن توجه نداشته باشد، از سازندگى‌هاى حج محروم شده است و شايد بر او صدق كند سخن امام سجاد عليه السلام كه فرمود: «چه بسيارند ضجّه زنان و چه اندكند حج‌گزاران!» ظاهر حج، آدمى را در ميان مردم حاجى مى‌شناساند و سيرت حج، سيرت آدمى را مى‌سازد.