179گفتوگوهاى بىفايده، جرّ و بحث و قسم خوردن بپرهيزد؛ «فَلاٰ رَفَثَ وَ لاٰ فُسُوقَ وَ لاٰ جِدٰالَ فِي الْحَجِّ» . و هر كار خيرى مىكنيد خدا آن را مىداند؛ «وَ مٰا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللّٰهُ » زيرا او در عبادتى وارد شده است كه بايد فارغ از لذّتهاى مادى و دور از توجه به غير خدا باشد؛ پس بايد اين فرصت محدود را غنيمت شمارد و تا حدّ توان توشۀ تقوا برگيرد، «وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزّٰادِ التَّقْوىٰ » و تنها از من پروا كنيد اى صاحب خردان «وَ اتَّقُونِ يٰا أُولِي الْأَلْبٰابِ ».