180
با من به عرفات بياييد
«لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنٰاحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلاً مِنْ رَبِّكُمْ فَإِذٰا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفٰاتٍ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرٰامِ وَ اذْكُرُوهُ كَمٰا هَدٰاكُمْ وَ إِنْ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضّٰالِّينَ * ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفٰاضَ النّٰاسُ وَ اسْتَغْفِرُوا اللّٰهَ إِنَّ اللّٰهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ » . 1
«مانعى نيست كه در سفر حج از فضل پروردگار خويش روزى بجوييد، و چون از عرفات كوچ كرديد در مشعرالحرام به ياد خدا باشيد و او را همانگونه كه شما را رهنمون شده است ياد كنيد، و محققاً شما پيشتر، از گمراهان بوديد [و چيزى نمىدانستيد] ؛ آنگاه از همانجا كه مردم روانه مىشوند روانه شويد و از خدا آمرزش طلبيد كه خدا آمرزندۀ مهربان است.»
براى شما اشكالى ندارد كه از فضل پروردگار (منافع مادى و غيره) در