111و گفتند: ما تا پاى جانمان با تو بيعت مىكنيم كه از تو و اسلام حمايت كنيم، تا اين كه كار آنها به صلح انجاميد. پيامبر وقتى به مدينه باز مىگشت سورۀ فتح نازل شد و از اين بيعت اعلان رضايت كرد؛ لذا مىگويد:
البتهخداوند از مؤمنان بهخاطر بيعت با تو كه در زير آن درخت صورت گرفت راضى شد؛ «لَقَدْ رَضِيَ اللّٰهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبٰايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ » و از صداقت و نيّت پاك آنها با خبر بود؛ لذا آرامشى بر قلبشان وارد كرد و پيروزى نزديكى را كه همان صلح است نصيبشان ساخت؛ «فَعَلِمَ مٰا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنْزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَ أَثٰابَهُمْ فَتْحاً قَرِيباً» .
- وَ مَغٰانِمَ كَثِيرَةً ...
صلح حُديبيّه ، كه يك پيروزى بود، به طورى كه در مقدمه و شأن نزول خوانديم، از آن به «فَتْحاً قَرِيباً» تعبير كرد و در اين آيه غنايم ديگرى را كه در خيبر و غيره به دست خواهند آورد وعده مىدهد و خداوند حكيم و مقتدر شكستناپذير است؛ «وَ مَغٰانِمَ كَثِيرَةً يَأْخُذُونَهٰا وَ كٰانَ اللّٰهُ عَزِيزاً حَكِيماً» .
قرارداد حديبيّه
طبق قرارداد حديبيّه بنا شد پيامبر و ياران امسال برگردند و سال ديگر به حج بيايند. ذيقعدۀ سال بعد، رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله با اهل حديبيّه به قصد مكه و انجام عمره خارج شد. آن حضرت از ذوالحليفه احرام بست و قربانىها را با خود برداشت و همگى لبيك گويان حركت كردند. نزديك مرالظهران،