95او گفت: بلى، خدا به تو و خانوادهات جزاى خير دهد. آنگاه پيامبر فرمود: مثَل من و اين مرد مانند كسى است كه ناقهاش فرارى شده است و هر چه مردم آن را تعقيب مىكنند، او بيشتر فرار مىكند، ولى صاحبش مىگويد رهايش كنيد؛ من خودم مىدانم چگونه او را رام كنم. مىآيد و دستى بر سر و روى او مىكشد و خاك و غبار از تن و چهرهاش پاك مىكند و افسار او را به دست مىگيرد. من اگر در روز گذشته شما را آزاد مىگذاشتم، آن مرد را بر اثر بدزبانىاش به قتل مىرسانديد و او در آن حال به دوزخ مىرفت. 1
24 محبت نبوى
دايره عطوفت و مهربانى آنچنان در رسول گرامى اسلام گسترده بود كه از نزديكترين فرد خانوادهاش گرفته تا اصحاب و ياران و نيز كودكان و يتيمان و حتى گمراهان و اسيران را دربرمىگرفت. در حقيقت، اين رفتار، شعاعى تابناك از انوار الهى در سرزمين وجود پاك پيامبر گرامى اسلام بود كه:
«فَبِمٰا رَحْمَةٍ مِنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ
؛ رحمت خدا، تو را با ايشان مهربان گردانيد». (آلعمران: 159)
بيان نمونههايى از رأفت و مهربانى رسول مكرم اسلام خالى از لطف نيست:
1. پيامبر گرامى اسلام به مؤمنان و دوستداران رسالتش محبت و عاطفهاى خاص داشت. آن حضرت پيوسته جوياى حال اصحاب خود بود و از آنان دلجويى مىكرد. اگر سه روز يكى از آنها را نمىديد، احوال او را مىپرسيد.