58رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايد:
كٰانُوا يَعْنِى الْاَنْبِيٰاءُ يَفْزَعُونَ اذَا فَزَعُوا الَى الصَّلاةِ. 1
پيامبران خدا چنان بودند كه چون دچار نگرانى مىشدند، به نماز پناه مىبردند.
و ابى الدرداء نيز مىگويد:
كٰانَ رَسُولُ اللّٰه صلى الله عليه و آله اذَا كَانَت لَيْلَةُ رِيحٍ كٰانَ مَفْزَعُهُ الَى الْمَسْجِدِ حَتّىٰ يَسْكُنَ وَ اذَا حَدَثَ فِيالسَّمٰاءِ حَدَثٌ فِى كُسُوفِ شَمْسٍ اوْ قَمَرٍ كَانَ مَفْزَعُهُ الَى الصَّلاةِ. 2
رسم رسول خدا صلى الله عليه و آله چنان بود كه چون شبى باد سهمگينى مىآمد، به مسجد پناه مىبرد تا آرام گيرد و چون در آسمان، كسوف و خسوفى اتفاق مىافتاد، به نماز پناه مىبرد.
جابر بن عبداللّٰه انصارى مىگويد: پيامبر گرامى اسلام در خطبهاى فرمود:
اَيُّهَا النّٰاسُ عَلَيْكُمْ بِالصَّلٰوةِ فَاِنَّهٰا عَمُودُ دِينِكُم كَابِدوا اللَّيْلَ بِالصَّلٰوةِ وَ اذْكُرُوا اللّٰهَ كَثِيراً يُكَفِّرْ عَنْكُم سَيِّئٰاتِكُم. 3
اى مردم! نمازتان را رعايت كنيد. نمازتان را به پا داريد كه ستون دين شما است. شب را با نماز آغاز كنيد و خدا را زياد ياد كنيد كه آن پوشاننده گناهانتان است.
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرموده است:
ما في صَلاةٍ يَحْضُرُ وَقتُها الّاٰ نٰادىٰ مَلَكٌ بَيْنَ يَدَى النّٰاسِ: ايُّهَا النّٰاسُ قُومُوا الَى نِيْرانِكُم الَّتِى اوْقَدتُمُوها عَلٰى ظُهُورِكُم فَاطْفَئُوهٰا بِصَلاتِكُم. 4
هيچ نمازى نيست كه وقت بهجا آوردن آن فرا رسد، مگر آنكه فرشتهاى مىآيد و در برابر مردم فرياد مىكند: اى مردم! برخيزيد و به آتشهايى كه (به سبب ارتكاب گناهان) بر پشتهاى خود افروختهايد، بنگريد. پس شعله آن آتشها را به يارى نمازهايتان فرو نشايد. اين سخن كنايه است از اينكه سيئات خود را به وسيله نماز محو سازيد.