276ياران مسابقه سواركارى برگزار كرد و شتر خود را به اسامه داد. اسامة بن زيد كه بر شتر معروف پيامبر به نام غضباء سوار بود، از همه پيشى گرفت. مردم به خاطر اينكه شتر از آن پيامبر بود، صدا مى‌زدند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله برنده شد.

ازآن‌سو، حضرت محمد صلى الله عليه و آله بانگ مى‌زد كه اسامه پيشى گرفت و برنده شد ¹(يعنى سواركار مهم است، نه مركب).

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به قهرمان‌پرورى مثبت عنايت داشت و حتى در داورى مسابقات، ياران را به قهرمانى در مسابقات روحى تشويق مى‌كرد. روزى حضرت محمد صلى الله عليه و آله از محله‌اى در شهر مدينه مى‌گذشت. گروهى از جوانان سرگرم زورآزمايى بودند. به اين ترتيب كه سنگ بزرگى را بلند مى‌كردند تا ببينند چه كسى بهتر مى‌تواند آن را بلند كند. اين مسابقه به داور نياز داشت. جوانان تا نگاهشان به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله افتاد، گفتند: هيچ داورى بهتر از پيامبر نيست. يا رسول اللّٰه! شما اينجا بايستيد و براى ما داورى كنيد كه كدام يك از ما بهتر وزنه را بلند مى‌كند. پيامبر پذيرفت و در آخر فرمود:

مى‌خواهيد بگويم كه از همه شما نيرومندتر كيست؟ گفتند: آرى يا رسول اللّٰه! پيامبر فرمود:

از همه نيرومندتر كسى است كه وقتى به خشم آيد، خشم بر او چيره نشود، بلكه او بر خشمش چيره شود. خشم، او را در راهى كه رضاى خدا نيست، نيندازد و بر خشم خودش مسلط شود. آن‌گاه كه از چيزى خوشش مى‌آيد، آن خوش آمدن، او را به غير رضاى خدا نيندازد و بتواند بر رضا و ميل و رغبت خودش مسلط شود. ²