249محضر رسول خدا صلى الله عليه و آله همواره پربار بود؛ هم در جهت شناخت معارف دينى و هم الهام‌گيرى از اخلاق و سلوك اجتماعى و گرايش و عنايت به عبادت و تكليف. سخنان پيامبر، روشن و گويا بود، چنان كه هر شنونده‌اى آن را مى‌فهميد:

«كان كلامه فضلا يتبينه كل من سمعه ». ¹

امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد:

مٰا كَلَّمَ رَسوُلُ اللّٰهِ صلى الله عليه و آله الْعِبٰادَ بِكُنْهِ عَقْلِهِ قَطُّ قٰالَ رَسُولُ اللّٰهِ صلى الله عليه و آله انّٰا مَعْشَرُ الْاَنْبِيَاءِ امِرْنَا انْ نُكَلِّمَ النّٰاسَ عَلىٰ قَدْرِ عُقُولِهِم. ²

رسول خدا صلى الله عليه و آله هرگز با مردم، با عمق عقل و درك خود سخن نگفت و مى‌فرمود: ما پيامبران مأموريم كه با مردم به اندازه عقل آنان حرف بزنيم، نه به قدر فهم خودمان.

جابر بن عبدالله انصارى مى‌گويد:

وَ كَانَ رَسُولُ اللّٰهِ صلى الله عليه و آله فِي اخْرَيٰاتِ النّٰاسِ يُزْجِى الضَّعِيفَ وَ يُرْدِفُهُ وَ يَدُلُّهُم. ³

پيامبر خدا آخر مردم راه مى‌رفت. به ناتوانان يارى مى‌رساند و بر مركب خويش سوار مى‌كرد و آنان را راهنمايى مى‌كرد.