1695. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله پس از بازگشت از حجة الوداع، بيمار شد. با اين حال، ميان مردم ظاهر مى‌شد. روزى ايشان در حالى كه دستارى به سر بسته بود و از سمت راست به على عليه السلام و از سمت چپ به فضل تكيه داده بود، به مسجد آمد و بالاى منبر نشست. رسول الله صلى الله عليه و آله نخست زبان به حمد و ثناى الهى گشود و پس از آن فرمود:

اى مردم! نزديك است كه از ميان شما بروم. به هر كس كه وعده‌اى داده‌ام و وفا نكرده‌ام، بيايد و يادآورى كند تا به آن عمل كنم و هر كس از من طلبى دارد، مرا آگاه سازد. مردى از ميان جميعيت برخاست و گفت: اى پيامبر خدا! من ازدواج كرده‌ام. به من وعده داده بودى كه يك صد و بيست درهم به من بدهى. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به فضل اشاره كرد كه اين وجه را بپردازد و از منبر پايين آمد. ¹

54 گريستن بر فراق خويشاوندان

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بسيار رقيق القلب و عطوف ومهربان بود. در سال ششم هجرت وقتى از ابواء (محلى بين مكه ومدينه) مى‌گذشت، قبر مادر خود را زيارت و بازسازى كرد و كنار قبر او غمگنانه گريست. ²

وقتى پيامبر پس از نبرد احد، بالاى سر شهيدان حاضر شد، با ديدن پيكر جناب حمزة بن عبدالمطلب كه پس از شهادت، هند (مادر معاويه بن ابى‌سفيان)، آن را مثله كرده بود، دردمندانه گريست. ³