152درباره پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله نقل كردهاند: سخن او از همه مردم فصيحتر و بيان او از همه بالاتر بود. كلام او دلنشين و ساده بود. از پرگويى دورى مىجست و كلماتش مانند دانههاى مرواريد، چيده و منظم بود. سخن او با آنكه مختصر بود، منظور او را كاملاً مىرسانيد و از كلمههاى بيهوده و بىمورد به كار نمىبرد. سخن او پشت سر هم بدون وقفه بود، ولى براى اينكه شنونده آن را به ذهن بسپارد و كاملاً متوجه شود، ميان جملههايش درنگ مىكرد. آواز آن حضرت بلند و رسا بود. 1
از فشردهگوترين انسانها بود، ولى در عين ايجاز، تمامى آنچه را مىخواست بگويد، بيان مىكرد. نه زيادهگويى داشت و نه ناقصگويى.
جملههايش پىدرپى بود و ميان آنها لحظهاى خاموش مىماند تا شنونده، سخنانش را دريابد و به خاطر سپارد. 2
شيرينسخنترين و شيوا گوترين مردمان بود و مىفرمود: من فصيحترين عربم و بهشتيان به زبان محمد صلى الله عليه و آله سخن مىگويند و مىفرمود من زبانآورترين فرد عربم. 3 وى چنان شمرده سخن مىگفت كه شنونده مىتوانست واژگانش را بشمارد. 4
46 علاقه به زادگاه
هنگامى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله از مكه هجرت كرد، مشركان تصميم داشتند آن حضرت را بكشند. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مخفيانه از مكه به سوى مدينه هجرت كرد.
وقتى به سرزمين جحفه (كه فاصله چندانى با مكه ندارد) رسيد، به ياد زادگاهش مكه افتاد. آثار اين شوق كه با تأثر و اندوه عميق آميخته بود، در