105مسجدى بنا كردند. چند نفر به نمايندگى از آنان به حضور حضرت آمدند و از ايشان خواستند براى افتتاح مسجد در مراسم آنها شركت كند. رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله عذر مىآورد كه اكنون عازم جنگ هستم. پس از رفتن لشكر اسلام به سوى تبوك، در ميانه راه، خداى سبحان، رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله را از نيت شوم منافقان آگاه ساخت كه آنان قصد ساختن مركز عبادى و پايگاه دينى را ندارند، بلكه مىخواهند از دين عليه دين بهره گيرند و از عنوان مسجد سوءاستفاده كنند:
وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مَسْجِداً ضِرٰاراً وَ كُفْراً وَ تَفْرِيقاً بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ إِرْصٰاداً لِمَنْ حٰارَبَ اللّٰهَ وَ رَسُولَهُ مِنْ قَبْلُ وَ لَيَحْلِفُنَّ إِنْ أَرَدْنٰا إِلاَّ الْحُسْنىٰ وَ اللّٰهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكٰاذِبُونَ . (توبه: 107)
آنان كه مسجد انتخاب مىكنند، مسجد ضرار و كفر و جايگاه تفرقه ميان مسلمانان و محل جنگ با خدا و رسول، از پيش سوگند ياد مىكنند كه ما در ساختن مسجد حُسن نيت داريم، ولى خداى سبحان گواهى مىدهد كه آنها دروغ مىگويند.
پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله هنگامى كه از نيت پليد منافقان آگاه شد، عدهاى از اصحاب را انتخاب كرد و دستور داد مسجد را ويران كنند و بسوزانند.
در نامه رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله به هرقل ، امپراتور روم آمده است: «اَسْلِمْ تَسْلِم.» 1 از اين نمونهها به خوبى روشن مىشود كه اگر اسلام، دين رحمت است، هيچگاه در برابر فساد سهلانگار نيست تا مبادا معاندان و منافقان بر كيان مسلمانان مسلط شوند و هويت اسلامى آنان را تهديد كنند.
پس از جنگ احد، پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله براى ترساندن كافران، فرمان بسيج عمومى داد. مسلمانان براى سركوبى كافران حركت كردند تا به حمراء الاسد -