103خواستند تا او را به سزايش برسانند. آن حضرت نه تنها اجازه نمى‌داد، بلكه با كمال مدارا با او رفتار مى‌كرد و در حال بيمارى به عيادتش رفت و بر سر جنازه‌اش حاضر شد و بر او نماز گزارد. ¹ در بازگشت از غزوه تبوك نيز جمعى از منافقان توطئه كردند تا هنگام عبور از گردنه، مركب پيامبر را رم دهند تا در پرتگاه سقوط كند. با اينكه همگى صورت خود را پوشانده بودند، پيامبر آنها را شناخت و با وجود اصرار فراوان يارانش، اسم آنها را فاش نساخت و از مجازاتشان صرف‌نظر كرد. ²

27 صلابت و قاطعيت رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله

رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله مظهر آيه كريمه «أَشِدّٰاءُ عَلَى الْكُفّٰارِ رُحَمٰاءُ بَيْنَهُمْ .» (فتح: 29) است.

حضرت محمد صلى الله عليه و آله همچنان كه از شرح صدر و عفو و گذشت برخوردار بود، صلابت و قاطعيت مثال‌زدنى نيز داشت. ايشان به اين آيه كريمه قرآن به‌درستى جامه عمل مى‌پوشاند كه: «يٰا أَيُّهَا النَّبِيُّ جٰاهِدِ الْكُفّٰارَ وَ الْمُنٰافِقِينَ وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ ؛ اى پيامبر! با كافران و منافقان جهاد و مبارزه كن و با آنها شديد و غليظ برخورد كن». (تحريم: 9)

پيامبر در جايى سخت‌گيرى مى‌كرد كه شايسته سخت‌گيرى بود. ايشان در جنگ بدر، عباس، عقيل و ابوالعاص (به ترتيب عمو، پسرعمو و داماد خويش) را كه در صف مشركان بودند، همانند ديگر كافران به اسارت گرفت و همچون ديگر اسيران و بر اساس مقررات با آنان رفتار كرد. ³