176مىشدند يك سال در مكه بمانند تا سال ديگر حج انجام دهند. ولى اكنون الحمدللّٰه اين مسائل پيش نمىآيد و معمولاً همه از روز ششم ذىالحجه در مكه آمادهاند تا روز نهم اعمال واجب حج را شروع كنند.
«فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلاٰ رَفَثَ وَ لاٰ فُسُوقَ وَ لاٰ جِدٰالَ فِي الْحَجِّ».
اين قسمت از آيه برخى محرمات احرام را بيان مىكند: «هركس كه حج را در اين ماهها بر خود واجب كرد يعنى هر كس كه محرم شد بداند كه در حج هيچگونه رفث (عمل زناشويى) و هيچگونه فسوق (دروغ) و هيچگونه جدالى (سوگندخوردن) نيست». بنابراين اين گونه امور به طور كلى بايد در حال احرام ترك شود، در روايات و فتواهاى فقها براى برخى از اين امور مثل عمل زناشويى كفارههاى بسيار بزرگ قرار دادهاند و در برخى از صورتها علاوه بر كشتن يك شتر به عنوان كفاره بايد سال ديگر نيز حج را انجام دهد.
«وَ مٰا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللّٰهُ وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزّٰادِ التَّقْوىٰ وَ اتَّقُونِ يٰا أُولِي الْأَلْبٰابِ ».
«هر آنچه كار خير كه انجام دهيد خداوند مىداند، و توشه برگيريد كه بهترين توشه تقواست؛ از من تقوا پيشه كنيد اى عاقلان و اى صاحبان مغز».
نكتهاى كه از آخر اين آيه برداشت مىشود اين است كه حج جاى كار خير انجام دادن است. گاهى كسى را در پوشيدن احرام كمك مىكنيد، گاهى كسى را در تصحيح حمد و سوره و تصحيح «لبيك» كمك مىكنيد، گاهى در طواف و سعى و امثال آن به كسى كمك مىكنيد و... تمامى اين