188مى‌كردند ياد نمى‌كند و فقط او را نام مى‌برد، نكتۀ ظريفى نهفته است. (و شايد) آن نكته اين باشد كه اين رابطه، رابطه‌اى متقابل است، كه حضور حضرتش در مكّه و مجاورت كعبه بر ارزش و مقام و تقدّس و شرافت آنها نيز مى‌افزايد.
رخدادهاى زمان تولّد؛ همزمان با تولّد پيامبر اسلام(ص)، وقايع مهمّى در جهان به وقوع پيوست؛ «ديوها رانده شدند و ستارگان فرو ريختند. ايوان كسرى بلرزيد و سيزده كنگرۀ آن فروريخت و آتشكدۀ فارس خاموش گشت. با آن كه از هزار سال قبل خاموش نگشته بود.» 1 و بسيارى وقايع ديگر كه در كتب تاريخ مسطور است و جملگى از زيبايىِ آن لحظۀ روحانى و الهى خبر داده‌اند.
سيما؛ كتب تاريخى و روايى از توصيفاتى در مورد زيبايى و ظاهر پيامبر اسلام(ص)، آكنده است و در آنها، در بارۀ ويژگيهاى صورت و چشم و مو و دندان و پوست و رنگ و بينى و دهان مبارك آن حضرت توضيح داده و او را از نظر ظاهرى نيز يكى از زيباترين و جذّاب‌ترين انسانها شمرده‌اند. علاوه بر همۀ اينها، حضرت محمّد(ص) نه تنها در دوران نبوّت كه حتّى قبل از بعثت نيز مكارم اخلاق بسيارى را رعايت مى‌كرد كه از جملۀ آنها ويژگيهاى ظاهرى بود. به طور نمونه: به هنگام تعمير كعبه، مردمان «جامه‌هاى خود را نهادند و برهنه كار مى‌كردند، مگر رسول خدا كه از كندن جامه‌اش امتناع كرد و از فريادكننده‌اى شنيد كه فرياد مى‌زد: جامه‌ات را مكن.» 2 اين جزو فطرت وسرشت آدمى است كه‌عريانى