178چرا كه «زيبايى» از موضوعات و مفاهيم بنيادينى است كه به رغم انكار، تشكيك يا تحديد آن در موضوعات خاصّ صورى و مادّى توسّط برخى افراد يا گروهها، براى همۀ مكتب‌ها و افراد و در همۀ مقولات حيات انسانى، از جايگاه رفيع و غيرقابل‌انكارى برخوردار بوده و از اسباب و زمينه‌هاى معنا بخشيدن به زندگى و تداوم حيات مطلوب و تلطيف قلمرو مادّى حيات و ارتباط دهندۀ انسان و زندگانى دنيايى او با خداوند و ساحت معنوى حيات مى‌باشد. دين مبين اسلام نيز، نه تنها از اين قاعده مستثنى نيست، كه فراتر از آن، در همۀ زمينه‌ها، مصاديق و جلوه‌هاى منحصر به فردى از زيبايى را به جهانيان عرضه داشته است. يكى از مصاديق بارز زيبايى در اسلام، شخص پيامبر خدا(ص) است كه جامع جميع مراتب و درجات زيبايى مى‌باشد. اين امر از آن جهت اهمّيت دارد كه ايشان بنا به نصّ كلام الهى، اسوه و الگو و ميزان و شاهد امّت خويش هستند و بر پيروان اوست كه سيرۀ آن بزرگوار را بشناسند و لحظه‌لحظه و مورد به مورد آن را در همة روابط پنج‌گانۀ خويش با هستى (با خداوند، با خلق، با طبيعت، با آثار خود و با خويشتنِ خويش) چراغ راه و الگو و سرمشق خود قرار دهند. در جهت شناخت و معرّفى مقدّماتىِ ويژگيها و صفات زيبايى حضرت خاتم‌الانبياء(ص) به عنوان منشأ همۀ زيبايى‌هايى كه در زندگى مسلمانان مطرح است، در اين مجال برخى ويژگى‌هاى زيبايىِ ايشان، فهرست‌وار مورد اشاره قرار خواهند گرفت.
به عنوان مقدّمه بايد گفت كه: با هر نوع نگرشى به آثار و اجزاء و پديده‌هاى موجود در هستى، يكى از بارزترين ويژگيهايى كه به ذهن متبادر مى‌شود و به عنوان صفت موجود موردِ نظر از آن سخن به ميان