27«اين مقام براى تو فرخنده و گوارا باد اىْ على بنابىطالب. تو از اين پس مولاى ما و مولاى هر مرد و زن با ايمان خواهى بود».
هنوز مردم از هم نپراكندند كه آيۀ زير نازل شد:
الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلاٰمَ دِيناً 1
«هم امروز آيينِ شما را برايتان كامل كردم، و نعمت و احسانِ خويش را نسبت به شما بدون هيچگونه نقصى محقق ساختم، و اسلام را - به عنوان آيين و شريعتِ پذيرفته و مورد قبول براى شما - مقرر و مسجل نمودم».
با توجه به اين آيه مىتوان گفت از رهگذر امامت و ولايتِ على بود كه آيين اسلام و نعمتِ الهى به كمال رسيد، و اسلام به عنوان دينى پسنديده و آيينى مورد قبول به امت اسلامى اعلام شد.
اگر كارِ حكومت و ادارۀ مردم- پس از رسول خدا - در اختيار على قرار مىگرفت بعد از چنان بيعت و پس از نزول چنان آيات و ورود چنان روايات - كه همگى گوياى فضيلتِ آنحضرت بودهاند - همۀ مردم به جاى فرقهگرايى و پريشانى در مكتب و مذهب، آيين