58در راه ماندگان آنها مقرّر داشته است، زيرا ديگر يتيمان و مستمندان و در راه ماندگان، سهمى از خراج و صدقات دريافت مىكنند; ولى نزديكان پيامبر چنين دريافتى ندارند. ديگر فقرا به اموالى دست مى يابند كه خويشاوندان پيامبر از چنين مواردى برخوردار نيستند به همين دليل، ما در خصوص سهام خمس، آنان را سزاوارتر از ديگران قرار داديم البته تا زمانى كه به اين سهم نياز دارند و در جمع آنان يتيم و مستمند و در راه مانده نيز وجود داشته باشد. در همين ارتباط از على بن حسين بن على : روايتى در اختيار داريم كه در تفسير فرمودۀ خداوند متعال : وَ اعْلَمُوا أَنَّمٰا غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلّٰهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبىٰ وَ الْيَتٰامىٰ وَ الْمَسٰاكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللّٰهِ وَ مٰا أَنْزَلْنٰا... 1 فرموده است: منظور از الْيَتٰامىٰ وَ الْمَسٰاكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ يتيمان و مستمندان و در راه ماندگان خاندان ما هستند.»
ثعلبى از منهال بن عمرو نقل كرده كه گفت : از عبدالله بن محمد بن على و على بن حسين در مورد خمس پرسيدم: آن دو بزرگوار فرمودند:
«خمس، از آنِ ماست» به على (رضىالله عنه) عرض كردم: خداى متعال فرموده است: ... وَ الْيَتٰامىٰ وَ الْمَسٰاكِينِ