137ولايت است به كلمه «والى» ذكر شده: «والوالى هو الدليل عليهنّ».

سخن امام باقر

(من تمام الحج لقاء الامام) از آيۀ «اَلْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلاٰمَ دِيناً» ¹كه در حجةالوداع نازل شده، الهام و مدد گرفته است. خداوند اسلام همراه ولايت و رهبرى را براى ما پسنديده است. دين خدا پسند، دينى است كه با «كمال نعمت» و «تمام ولايت» آميخته باشد، پس نه تنها مِن تمام «الحج» لقاء الامام بلكه من تمام «الاسلام» لقاء الامام.

حج ابعاد سياسى به همراه دارد، نظير ساير مسائل عبادى نيست، از اين رو يك بار در باب حج و يك بار در باب زيارت آمده‌است كه: «بر والى مسلمين لازم است تا مردم را به طرف كعبه و زيارت حرم ائمه و قبور بقيع و حرم مطهر رسول خدا - عليهم آلاف التحية والثناء - اعزام و مبعوث كند. اگر مردم تمكن مالى نداشتند بر والى مسلمين لازم است از بيت‌المال كمك گرفته و عده‌اى را اعزام كند تا بيت خدا از زائر خالى نماند. اين نكته، چهرۀ سياسى حج را نشان مى‌دهد.

روزى كه امير بيان، على - عليه‌السلام - عهده‌دار حكومت شد، نامه‌اى براى ابن عباس، نماينده رسمى خود در مكّه، نوشت:

«يا بن عباس أقم للناس الحج و ذكّر هم بايام اللّٰه» ² ابن عباس! حج را اقامه نما و مردم را به ايام اللّٰه يادآورى كن.

اقامه حج قبل از اميرالمؤمنين - عليه السلام - در طى ربع قرن - تقريباً - وجود داشت، ولى حج جاهلى بود كه

«يطوفون حول الأحجار التى لا تضرّ ولا تنفع».

جملۀ «ذَكِّرْهُمْ بِأَيّٰامِ اللّٰهِ » در سورۀ ابراهيم، به دنبال تأسيس حكومت