115سؤال انبيا، دعوت و اعلان انبيا را لبيك مى‌گويند. بعضى ديگر دعوتِ اللّٰه را. بعضى‌ها مى‌گويند: «لبيك داعِىَ اللّٰه، لبيك داعِىَ اللّٰه»، يعنى اى كسى كه ما را به اللّٰه دعوت كرده‌اى، ما لبيك مى‌گوييم؛ يعنى اجابت كرده‌ايم. و آمده‌ايم. اينها متوسّطين از مؤمنان و زائران بيت خدايند. اينها كسانى هستند كه دعوت ابراهيم خليل را اجابت مى‌كنند. ابراهيم خليل هم مردم را به زيارت بيت‌اللّٰه دعوت كرده است نه به غير آن. فرمود:

«وَ أَذِّنْ فِي النّٰاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجٰالاً وَ عَلىٰ كُلِّ ضٰامِرٍ يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ » ¹. «اذان»، همان اعلان كردن و اعلان عمومى دادن است به صورت عَلَن و آشكار.

عده‌اى سخنان ابراهيم خليل را مى‌شنوند و به همان ندا جواب مى‌گويند كه: «لبيك داعِىَ اللّٰه، لبيك داعِىَ اللّٰه». از اين فراتر، كسانى هستند كه دعوت «اللّٰه» را مى‌شنوند و به آن پاسخ مى‌گويند.

ذات اقدس اله در قرآن كريم اين چنين فرمود: «وَ لِلّٰهِ عَلَى النّٰاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطٰاعَ إِلَيْهِ سَبِيلاً» ². «از طرف خدا بر بندگان مستطيع، حج واجب است».

مستطيع، نه يعنى كسى كه مالك و مالدار باشد. مستطيع؛ يعنى كسى كه بتواند اين سفر را به صورت عادى طى كند و بعد هم مشكلى نداشته باشد؛ خواه به عنوان خدمات باشد، خواه به عنوان مهمانى، خواه كسى او را اجير كرده و يا نائب شده باشد، در همۀ اين موارد مى‌شود «مستطيع»، منتهى در مسألۀ اجاره و نيابت، استطاعت از آنِ منوب عنه است، در موارد ديگر مال خودش. انسانِ مستطيع بايد دعوت خدا را لبيك بگويد.

چون خدا فرمود: «لِلّٰهِ عَلَى النّٰاسِ حِجُّ الْبَيْتِ ...». اين زائر بيت‌اللّٰه كه جزء