121اين روايت، عبداللّٰه بن عمر است و به گفتۀ دانشمندان علم حديث يكى از موارد، انگيزۀ جعل حديث فضائل افراد» است. حال اگر فرزندى فضيلت پدر را نقل كند، جاى تأمل بيشترى است. از اين گذشته مفسّران گفتهاند:
سورۀ بقره (كه آيۀ مزبور جزء آن است) در مدينه نازل شده است و اين آيه را استثنا نكردهاند. بنابراين نزول آيۀ مربوط به مقام، ارتباطى با عمر نداشته تا - چنانكه ابن حجر عنوان مىكند - زمينهاى براى تسهيل تغيير محل آن باشد! تلاش افرادى مانند ابن حجر براى ارتباط اين دو موضوع با يكديگر، تلاش براى موجه جلوه دادن كار خليفۀ دوم به نظر مىرسد.
در منابع و روايات شيعه، تغيير محل مقام توسط عمر، جزء بدعتهاى او شمرده شده است. بنابراين اگر قضيۀ سيل ام نهشل درست باشد، معلوم مىشود سيل، مقام را بعد از تغيير محل آن توسط عمر، جابجا كرده و او آن را به محل قبلى برگردانيده است.
اعتراض امامان به تغيير محل مقام
نقل شده است كه روزى على (ع) در حضور جمعى از اهل بيت و ياران خاص خود خطبهاى خوانده و ضمن آن، پس از برشمردند تحريفها و دگرگونيهايى كه زمامداران پيشين - دانسته و آگاهانه - در احكام اسلام به وجود آورده بودند، اظهار نگرانى كرد و فرمود: اگر من بخواهم امت اسلامى را به زمان رسول خدا برگردانم و آنان را وادار به اجراى صورت درست اين احكام كنم، سپاهيان من از اطرافم پراكنده مىشوند، و جز تعداد اندكى از شيعيان و كسانى كه موقعيت و فضيلت مرا مىشناسند، و امامتم را قبول دارند، كسى با من نمىماند. امام در اين خطبه يكى از احكام تحريف