213گفتگوهايى رد و بدل مىشد تا مردم خودشان راه را پيدا كنند.
يكى از راههاى ايجاد وحدت، بحث و گفتگو همراه با صفا و متانت است. هميشه اتحاد در سايۀ سكوت نيست، گاهى كه جامعه يا افراد ظرفيت دارند و مىتوانند، عقايد و استدلالات يكديگر را تحمل كنند در كنار هم بنشينند و نامهها و مجلههايى براى يكديگر بنويسند و بفرستند تا كمكم فاصلهها كم و حقايق روشن و افكار به هم نزديك شود و به سوى نور وحدت و يقين حركت كنيم، سكوت، صحيح نيست.
به هر حال، ما طبق قرآن عمل كرده، در حرم رسولخدا(صلّى اللّٰه عليه و آله) زيارتنامه مىخوانيم و مىگوييم: «اَلسَّلٰامُ عَلَيْكَ يٰا رَسُولَ اللّٰهِ»... سلام كردن بر اولياى خدا را از قرآن ياد گرفتهايم كه مىفرمايد:
«سَلاٰمٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ » 1، سلام بر پيامبران آسمانى.
«سَلاٰمٌ عَلىٰ إِبْرٰاهِيمَ » 2، «سلام بر حضرت ابراهيم(عليه السّلام)».
«سَلاٰمٌ عَلىٰ مُوسىٰ وَ هٰارُونَ » 3، «سلام بر حضرت موسى(عليه السّلام) و برادر گراميش هارون(عليه السّلام)».
«سَلاٰمٌ عَلىٰ نُوحٍ فِي الْعٰالَمِينَ » 4، «سلام بر حضرت نوح(عليه السّلام)».
در زيارتنامه از زحمات و رنجها و فداكارىهايى كه رسولاللّٰه(صلّى اللّٰه عليه و آله) در بارۀ هدايت بشر داشته، قدردانى كرده،