142«عيد خون» است، روز مبارزه و سنگ زدن است. معناى عيد در اسلام همين است، روز عيد نماز دارد، غسل دارد، اطعام دارد، دعا دارد، عيد ديگران، روز غفلت و تخدير و معصيت و... است.
به هر حال، حاجى در اين روز بايد قربانى دهد، به ياد ابراهيم (عليهالسّلام) صدها هزار گوسفند سر بريده را با چشم خود مىبيند، دست و چشمش با خون و چاقو عادت مىكند.
اسلام مسلمان وارسته مىخواهد، نه مسلمان وارفته، اسلام مسلمان شجاع مىخواهد نه ترسو، روز عيد است، روزى كه با سنگها، دشمن بيرون را مىكشى و با كارد و چاقو و ذبح گوسفند، هواى نفس را. اى كاش آنچه مىنويسم در خودم و ديگران عملى مىشد، راستى كه اسلام از ما چه خواسته و ما در چه شرايطى هستيم.
بىجهت نيست كه شخصى به نام شبلى، خدمت امام سجاد (عليهالسّلام) رسيد، امام به او مطالب مفصّلى در اسرار حج فرمود 1، از جمله اين كه، «آيا هنگام ذبح، در فكر ذبح حنجرۀ طمع بودى؟»
از اين بيان استفاده مىشود كه ذبح حيوان، رمز ذبح هوى و طمع و يادى از ذبح عزيزترين افراد است، در قربانى، هدف اصلى گذشت از مال و اظهار علاقه و عشق نسبت به خدا است.
ولذا سفارش شده، بهترين حيوان ذبح شود، ناقصالعضو و ضعيف