136خداوند مىفرمايد: «فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ » ، شما ياد من باشيد، من هم شما را ياد مىكنم. ابراهيم (عليهالسّلام) و اسماعيل (عليهالسّلام) چند روزى در دنيا، خود را تسليم رضاى خدا كردند ولى خداوند متعال در طول تاريخ، نام آن بزرگوران را زنده نگه داشت.
در پرتاب سنگ به جايگاه شيطان، خيلى معنا نهفته است.
كسى كه به شيطان زمان حضرت ابراهيم (عليهالسّلام) سنگ مىزند، حتماً بايد به شيطان زمان خود هم سنگها بزند.
كسى كه به جاى شيطان سنگ مىزند، بايد به خود شيطان، سنگها بزند.
كسى كه سنگ مىزند، بايد سنگها را پرتاب كند، يعنى حالت تهاجمى در برابر شيطان داشته باشد.
بايد يقين به اصابت سنگها داشته باشيم، شك و گمان، فايدهاى ندارند، تا يقين نكردهاى كه ابليس را زدهاى، از مبارزه و تهاجم عليه او دست برندار.
بايد سنگ زدن تكرار شود (هفت بار باشد)؛ يعنى، مبارز با شيطان با يك هجوم كافى نيست، چون او خنّاس است، و با رفت و آمدهاى پى در پى و چهرههاى گوناگاون و زمانهاى مختلف و گامهاى آهسته آهسته، آن قدر وسوسۀ خود را تكرار مىكند تا موفق شود، اين چنين شيطانى با يك بار پرتاب سنگ از بين نمىرود، تو نيز بايد، هجوم خود را عليه او تكرار نمايى.
بايد به سنگ او را بزنى، با كفش و كلاه فايده ندارد، سنگ وسيلهاى است كه همه جا هست. خيال نكن مبارزه با ابليس محال است،