198خواب، رسولخدا و امامان را ديد كه بهخاطر اينگونه برخوردش با شاعر توجهى به او نكردند. اين صحنه براى سيد مرتضى سنگين بود. علّت آن بى توجهى را پرسيد. فرمودند: چون دل شاعر ما - عبد الله بن حجاج- را شكستى،بايد از او معذرت خواهى كنى و عنايت ما نسبت به او را به عضدالدّوله برسانى. سيد مرتضى به در خانۀ ابن حجاج رفت و از او عذرخواهى كرد، سپس او را نزد عضدالدوله برد و خواب خود را به عضدالدوله نقل كرد. بهدنبال اين ماجرا، شاعر، قصيده را مجدداً در حضورشان خواند و به دريافت صله و احترام و تقدير مفتخر شد». 1
كربلا، قبلۀ عشق
براى زيارت هيچ امامى، به اندازۀ زيارت حسين بن على(ع) در «كربلا» تأكيد نشده است. حتى براى زيارتِرسولخدا(ص) هم آن همه سفارش و دستور نيست.
گاهى در روايات، زيارت «كربلا»، از زيارت «كعبه» هم برتر و بالاتر به حساب آمده است و براى زيارت سيدالشهدا، پاداشى برابر دهها و صدها حج و عمره بيان شده است. بايد راز قضيه را فهميد. به اين موضوع خواهيم پرداخت، ليكن، ابتدا با مرورى بر بعضى رواياتِ مربوط به اين مسأله، قطرهاى از دريا و ذرهاى از بىشمار را نشان دهيم، تا به تحليل مطلب برسيم.
لحن و بيانى كه در احاديث مربوط به زيارت سيدالشهدا(ع) به كار رفته است، بسيار جدى و آميخته به تأكيداتِ فراوان است. ضرورت زيارت را در هر حال و همواره مطرح مىكند، آن را براى يك شيعه و پيرو امام، در حدّ يك «فريضه» مىشمارد، ترك آن را بسيار ناپسند مىداند و هيچ عذر و بهانه و خوف و خطر را مانع از آن به حساب نمىآورد و به رسميت نمىشناسد.
از انبوه روايات گوناگون، به چند نمونه اشاره مىكنيم:
امامصادق(ع) در ديدار با يكى از اصحاب برجستهاش به نام «ابان بن تغلب»، از