183آنجا مدرسهها، مساجد، تكيهها و... احداث شد...». 1
رفت و آمد مردم بر سر مزارى كه بهعنوان مرقد على بن ابىطالب شهرت يافته بود، بر عدهاى از حسودان تنگنظر دشوار آمد و به بهانههاى مختلف مىخواستند باعث تفرّق مردم از تجمع بر اين كعبۀ ولايت شوند.
مرحوم علامۀ مجلسى داستان مفصّلى نقل مىكند از كسانى كه در سال 273هجرى، با تصور اينكه موضع قبر على(ع) دورغ است و مدفن امام در آنجا نيست و اين شهرت، باعث فتنه و گمراهى مردم مىشود، تصميم بر نبش قبر مىگيرند. ولى وقتى عملهها دست به كار حفّارى و نبش قبر مىشوند حوادث شگفتى بروز مىكند كه آنان را مبهوت ساخته و از ادامۀ عمل منصرف مىكند. 2
با گذشت زمان، نجف، به شهرى آباد تبديل مىشود كه عاشقان حق و شيفتگان اهلبيت به آنجا روى مىآورند.
عالم بزرگ شيعى، شيخ طوسى در قرن پنجم، حوزۀ علميۀ نجف، اين كوثر پربركت را تأسيس مىكند و نجف، چشمهاى جوشان و زمزمى پرخير مىگردد كه مكتب مولا على(ع) را احيا مىكند.
با آنكه نجف، آب و هواى مساعدى ندارد و براى زندگى مساعد نيست، ولى جاذبۀ نجف، از آب حيات و هواى معنويت آن است، نه آب و هواى طبيعىاش. همچنان كه قم هم، اين شهر كويرى و شورآباد كم آب و سوزان و تشنه، خود، كوثر ولايت است كه تشنگان معنويت و عرفان را از هر سو به طرف خود مىكشد و بانوى بزرگوار، حضرتمعصومه(عليها السلام) است كه قم را آباد كرده است.
آرى... نجف مهد علم و كانون معارف اهلبيت گشت و خاستگاه خورشيد دين، از حوزۀ هزار سالهاى كه شيخطوسى سنگ بنايش را نهاد.
هزاران عالم شيعى در اين حوزه پرورش يافتند و افقها را روشن ساختند. قبر