110
«...وَالنائم بمكة كالمجتهدِ فى البُلدانِ وَالسّاجد بمكّة كالمتشحطِّ بدمه فى سبيلِ الله...». 1
ارزش و قداست اين خاك، بهخاطر انتساب به پروردگار است و برگزيدگى اين تربت، بهخاطر معنويات و خاطرات مقدس اين مهد وحى و كانون رسالت و توحيد است.
مرحوم علامۀ امينى، در ردّ نظريۀ كسانى كه به اينگونه امور و تبرك جستنها و ارزش قائل شدنها ايراد مىگيرند، بحث و بيان مفصّلى دارد كه در جايى چنين مىگويد:
«...همچنان كه اراضى و ميدانها و خانهها و ادارات رسمى و دولتى كه به نحوى منتسب به حكومتهاست، احكام و مقررّات ويژهاى دارد كه مردم، ملزم به رعايت آن و اجراى قوانين مربوط به آن هستند، همچنين زمينها و بناها و سرزمينهاى منسوب به خداوند هم شئون خاص و احكام و مقررات ويژه و لوازم و روابطى دارد كه حتمى است و آن كس كه تسليم پروردگار باشد و در لواى توحيد و زير سايۀ اسلام زندگى كند بهناچار بايد آنها را مراعات كرده و به وظايف خود در قبال آنها قيام و اقدام كند. و از همينجاست كه كعبه و حرم و مسجدالحرام و مسجدالنبى و كلاً مساجد و معابد و كليساها و كنيسهها احكام خاص و مقررات ويژه و احترام فوقالعاده دارد و از نظر طهارت و نجاست و خريد و فروش و... مقرراتش ويژه و لازم الاجراء است. اگر مكۀ مكرمه حرم امن الهى است كه مردم به آن روى مىآورند و از هر فراز و نشيب، آهنگ خانۀ خدا مىكنند و آن اعمال مخصوص را انجام مىدهند و حتى گياههاى حرم هم حكم خاص دارد، اينها از آثار همان انتساب به خداوند است و بهخاطر اين است كه خداوند، «مكه» را از بين سرزمينها، برگزيده است...». 2
اين مكه است و كعبه، اين خاستگاه نور توحيد است و «امالقرى»، اين حجرالأسود است و مقام ابراهيم، اين سرزمين «مبارك» است، خانۀ بركتخيز است. اولين خانۀ پربركتى است كه براى مردم قرار داده شده است.