89براى هدايت همگان بر قلب مطهّر رسول اكرم(ص) نازل كرد. افزون بر آيات تحدّى كه نشانۀ جهانى بودن قرآن در آياتى از قرآن مجيد، اين كتاب به عنوان يادآور همه جوامع بشرى شناسانده شده، تا همگان را به عَهد فطرت خويش متذكر شود، همچنين به عنوان دستور آسمانى براى برحذر داشتن همۀ مردم جهان از هرگونه تباهى معرفى شده است. 1
همانگونه كه دلايل جهانى بودن قرآن، كه تبلور دعوت نبىاكرم(ص) و معجزۀ جاويدان اوست، بر عالَمى بودن رسالت آن حضرت نيز دلالت دارد، هر دليلى كه بر جهانى بودن رسالت رسولاكرم(ص) دلالت كند بر عالمى بودن قرآنمجيد نيز دلالت خواهد داشت؛ زيرا اين دو متلازم هماند و دليل هر يك بالملازمه ديگرى را نيز اثبات مىكند.
2. رسالت جهانى رسولاكرم(ص)
انسان كاملى كه به نحو مطلق خليفةالله است و كاملتر از او در جهان امكان، كسى نيست، رسالت او چنان وسيع و گسترده است كه نه در طول تاريخ بعد از او پيامبرى خواهد آمد و نه در عرصه گيتى و همزمان با نبوّت او كسى به پيامبرى مىرسد. از اين جهت او نهتنها از انبياى اولوا العزم بهشمار مىآيد، بلكه خاتم همه پيامبران(عليهم السلام) و پايانبخش اصل نبوت و رسالت است و همۀ ادلهاى كه بر «خاتميّت» آن حضرت دلالت دارد بر «جهانى بودن رسالت» آن حضرت نيز دلالت خواهد داشت.
افزون بر موارد مذكور، در آياتى از قرآن نيز كه ناظر به كليت و دوام رسالت آن حضرت است، 2 رسالت نبىاكرم(ص) براى تودۀ انسانها در همۀ اعصار و امصار و بدون اختصاص به گروهى خاص تبيين شده است.
3. مركزيت جهانى و جاودانى
انسانهاى معتقد به دينى جهانى و كتابى عالمى و پيرو پيامبرى همگانى و هميشگى، بايد