88است. بر همين اساس، در منطق وحىْ انسان فقط با اسلام كه دين جهانشمول الهى است و همگان را «همسان»، «همسو»، «همتا»، «همخو»، «هماهنگ» و «همراه» مىكند به كمال نهايى خود مىرسد. از اينرو خداى سبحان اسلام را دين جهانى خود دانسته، جهانيان را به پذيرش آن فراخوانده و خطوط اصيل آن را «كلى»، «دائمى» و «همهجايى» تبيين كرده و از جدايى آن بر حذر داشته و خطر «اعراض از آن» يا «اعتراض بر آن» يا «معارضۀ با آن» را اعلام كرده و مىفرمايد: وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللّٰهِ جَمِيعاً وَ لاٰ تَفَرَّقُوا وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْدٰاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْوٰاناً وَ كُنْتُمْ عَلىٰ شَفٰا حُفْرَةٍ مِنَ النّٰارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْهٰا كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ آيٰاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ . 1
محورهاى اصيل وحدت
انسان در صورتى توان شكوفايى فطرت مشترك و دستيابى به مزاياى دين جهانى مشترك را داراست كه داراى محورهاى اصيل و پايدارِ وحدتبخش باشد. از اينرو خداى سبحان قرآنكريم را كتاب همگان و محور فكرى و عملى جهانيان اعلام كرد و حضرت رسولاكرم(ص) را براى عينيت بخشيدن به احكام قرآن به عنوان اسوه و رهبر عمومى و جهانى معرفى كرد و كعبه مقدس را براى گردهمايى سراسر جهان اسلام، قبله و مطاف عالميان دانست، تا مسلمانان جهان با داشتن اين محورهاى اصيل وحدتبخش با يكديگر آشنا و متحد شوند.
در اين فصل به طور خلاصه دربارۀ جهانى بودن اين محورها بحث خواهد شد.
1. جهانى بودن قرآن كريم
انسان كامل كه سِمت رسالت الهى را دارد و حامل پيام خداست، اگر مظهر اسم اعظم بوده و كاملترين انسانها باشد، كتابى را دريافت مىكند كه كاملترين كتابهاست و همۀ پهنۀ زمين و وسعت زمان و گستره تاريخ را در بر مىگيرد. از همينرو خداى سبحان قرآن را