68حوّاء)

بِخَيْمَةٍ مِنْ خِيَمِ الْجَنَّةِ...وَانْصِبِ الْخَيْمَةَ عَلَى التُّرْعَةِ ». امام‌باقر(ع) در ادامه اين حديث شريف، در بيانى نزديك به مفاد ذيل روايت قبل فرمود: «

التُّرْعَةُ مَكَانُ الْبَيْتِ...وَكَانَ عَمُودُ الْخَيْمَةِ قَضِيبَ يَاقُوتٍ أَحْمَرَ فَأَضَاءَ نُورُهُ وَضَوْؤُهُ جِبَالَ مَكَّةَ وَمَا حَوْلَهَا...فَهُوَ مَوَاضِعُ الْحَرَمِ الْيَوْمَ مِنْ كُلِّ نَاحِيَةٍ مِنْ حَيْثُ بَلَغَ ضَوْءُ الْعَمُودِ...فَجَعَلَهُ اللَّهُ حَرَماً لِحُرْمَةِ الْخَيْمَةِ وَالْعَمُودِ لِأَنَّهُمَا مِنَ الْجَنَّةِ ». ¹

امنيت حرم

حضرت ابراهيم كه شيخ انبياى ابراهيمى(عليهم السلام) است سنت و سيرتى احياكننده داشت ليكن برخى از كارها و برخى از نيايش‌هاى آن حضرت از جوامع الكلم محسوب مى‌شود. درخواست بلد شدن، امن مطلق شدن، مجمع ثِمارهاى متنوع از اقطار عالم شدن و پيش‌بينى امّ‌القرى شدن سرزمين غير ذى‌زرع و ضرع مكه، كلمۀ جامعى بود در تأسيس نظام توحيد و گسترش بستر ايمان و عمل صالح و توسعۀ همه جانبۀ معارف اعتقادى، اخلاقى، اجتماعى و سياسى؛ زيرا اگر جايى فقط براى ساكنان همان سرزمين امن باشد هرگز ام‌القرى نخواهد شد؛ زيرا نواحى آن مكانْ امن نيست و رهزنان بيابانى جلو هرگونه ارتباطى را خواهند گرفت و بدين سبب تردّد مردم اطرافْ به اين منطقه ممنوع خواهد بود و محصول نواحى دور و نزديك به آنجا نمى‌رسد و سَوْق رسمى نخواهد داشت.

حرم الهى و سرزمين مكه مى‌تواند رسالت جهانى شدن و جهانى‌سازى صحيح را بر عهده گيرد؛ زيرا اولاً، جنبۀ ام‌القرى بودن آن تأمين، تابع بودن نواحى آن تضمين و اشتياق تردد مردم به آنجا بيمه شده است. ثانياً، كانون توحيد، يعنى كعبه را نيز كه هم قبله و هم مطاف است در بر دارد. ثالثاً، نداى معمال كعبه، حضرت ابراهيم(ع) به دستور خداى سبحان كه صاحب خانه است، به لزوم حضور در ساحت اين خانه براى حج و عمره به سمع مردم جهان رسيده و فضيلت فراوانى براى امثال اين دستور الزامى ثابت است.

راز تقديم امنيت بر دعوت به حج و عمره و بر جلب ميوه‌هاى نواحى نزديك و دور اين