38موسوم شدن و اشتهار اين ماه به «ذوالحجّة»، حتى در دوران جاهليت، براى آن است كه «حج البيت» در آن ماه انجام مىشود. اين تسميه و اشتهار، افزون بر اهميّت مراسم حج، نشان شهرت آن نيز هست.
برجستهترين قرار در ايام حجّ
نيل به مقامات و كمال معنوى، حداقل چهل شبانهروز پياپى جهاد و تلاش خالصانه مىطلبد: «
ما أَخْلَصَ عَبدٌ لِلّهِ عَزّ وجَلَّ أَربعينَ صَباحاً إلا جَرَتْ يَنابِيعُ الحِكمةِ مِن قلبِهِ على لِسانِهِ ». 1 ماه ذيقعده و دهۀ اول ذيحجه، كه از مصاديق بارز وَ لَيٰالٍ عَشْرٍ 2است، بهترين فرصت براى اربعينگيرى است.
موساى كليم(ع) آنگاه كه به مقام والاى نبوت باريافت، خداوند مهمترين قرار را با وى در ماههاى حج گذاشت؛ وَ وٰاعَدْنٰا مُوسىٰ ثَلاٰثِينَ لَيْلَةً وَ أَتْمَمْنٰاهٰا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقٰاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً . 3 اين اربعين از آغاز ذيقعده شروع شد و تا دهم ذيحجه به طول انجاميد كه اوج مراسم حج و زيارت بيتالله الحرام، در اين اربعين است. موساى كليم(ع) آن چهل روز و شب، روزه بود. 4 در اين اربعين، شوق لقاى حق او را سير و سيراب مىكرد. محصول اين اربعينگيرى علاوه بر شهود تجلى حق، 5 دريافت تورات بود. 6 غرض آنكه از برجستهترين قرارهايى است كه بين خلق (موسى) و خالق صورت گرفت و آن اجاره و استيجارْ سادهترين قراردادى كه بين دو مخلوق (شعيب و موسى) واقع شد.
* * *