197بنوشد، مقدارى نيز بر سر و روى خود بريزد و به آن تبرّك جويد ¹ و پس از نوشيدن آب زمزم، از خداوند تعالى علم سودمند، روزى فراوان و شفاى از هر بيمارى را طلب كرده و به پيروى از رسول‌اكرم(ص) چنين دعا كند:

«اَللّهُمَّ اجْعَلْهُ عِلْماً نافِعاً وَرِزْقاً واسِعاً وَشِفاءً مِنْ كُلِّ داءٍ وَسُقْمٍ» . ²

امام‌سجاد(ع) از شبلى پرسيدند: آيا هنگامى كه بالاى زمزم آمدى در اين قصد بودى كه خدايا! هرچه طاعت توست پذيرفتم و هرچه معصيت است ترك كردم؟. شبلى جواب داد: نه. آن حضرت فرمود: پس تو بر زمزم اشراف پيدا نكرده‌اى. ³

بنابراين، زائر عارف به اسرار حجّ، آنگاه كه آب زمزم را بر سر و سينه يا در كام خود مى‌ريزد، قصد او اين است كه خدايا! من جام طاعت نوشيدم و جام معصيت را ترك كردم.

* * *