156
آمادۀ حركت به سوى حرم (مكه)
امروز آخرين روز وقوف در منا است و پس از اذان ظهر مجازيم كه از منا خارج شويم و باز هم سفر اولى (يا صرورهاى)ها در خروج مقدماند.
تا ظهر كارى نداشتيم و اكنون ساعت تقريباً حوالى يازده است و بچههاى تداركات مشغول جمع آورى وسايلاند. مراجعات بسيار كم شده و همه در فكر عزيمتاند. مىگويند تا مكه راهى نيست و پياده مىتوان رفت. به نظرم راه زيادى است و به همين خاطر در فكر جستجوى ماشينى براى عزيمت بوديم، ولى از قرار، خبرى از ماشين نيست و مجبوريم مسير را پياده طى كنيم و بالاخره پس از دقايقى مشخص شد كه در برنامۀ هيأت پزشكى، براى اين قسمت وسيلهاى جهت اياب و ذهاب در نظر گرفته نشده است. هنوز تا اذان ظهر شايد نيم ساعتى باقى بود كه راه افتاديم. قرار شد تا حد مرز منا برويم و آنجا منتظر آواى اذان ظهر شويم و پس از آن، از منا بيرون برويم.
پس از 15 دقيقه، به جايى رسيديم كه از ميان كوههاى حاشيۀ منطقه منا خيابانى وسيع، بهصورت اتوبان، منا را به انتهاى شرقى شارع عزيزيه متصل مىكند و شارع عزيزيه همان خيابانى بود كه بيمارستان هيأت پزشكى حج جمهورى اسلامى ايران در حدود منتهى اليه شرقى آن واقع است. حالا فهميدم كه مسير چندان هم