134آنهم بطور زياد بردارد و در اين سفر از انفاق مضايقه ننمايد؛ زيرا كه انفاق در راه حجّ انفاق در راه خداست. از زيادى خرج در اين سفر ملكوتى نبايد دلگير بود، كه در احاديث آمده، درهمى خرج در اين سفر مساوى با هفتاد درهم است، ازهد زهاد، حضرت سجّاد، وقتى در اين سفر قرار مىگرفتند انفاق فوق العاده داشتند.
اگر در اين سفر چيزى از امور مالى از دست برود بايد كمال ممنونيت را از حق داشت و خاطر شاد بود؛ زيرا بر ميزبان است كه آن را در ديوان اعلى ثبت كند آنهم به اضعاف مضاعف تا روزى به عنوان تلافى به شخص باز گردد! نمىبينى اگر كسى تو را به ميهمانى بطلبد و در اثناى راه صدمهاى به تو برسد تا جايى كه بتواند جبران مىكند اگر چه لئيم باشد، پس چه گمان دارى در حقّ اقدر قادرين و اكرم اكرمين؟!
پنجم - اين كه بايد در اين سفر به طور جدّى حسنات اخلاقى را به كار برده و در مقام تواضع و فروتنى نسبت به رفيق و حمله دار و ساير مردم باشد و از لغو و فحش و درشت گويى و ناملايم در حذر باشد كه حسن خلق تنها در اين نيست كه اذيت انسان به كسى نرسد، بلكه از جمله حسنات اخلاقى تحمّل اذيت برادر مسلمان و مؤمن است و