120 وَ إِذْ قٰالَ إِبْرٰاهِيمُ لِأَبِيهِ وَ قَوْمِهِ إِنَّنِي بَرٰاءٌ مِمّٰا تَعْبُدُونَ . ¹

ابراهيم با جسارت و جرأت و بدون خوف و ترس بر سر سرپرست خانوادۀ خود و قومش يكّه و تنها فرياد زد:

«من از آنچه كه شما آن را عبادت مى‌كنيد بيزارم!»

ونيز آن حضرت با موحّدان بيدار بر سر اهل شرك و سردمداران آنان فرياد برائت زد و خداوند متعال او و موحّدان را در قرآن مجيد بعنوان اسوه و سرمشق موحدان تاريخ معرفى كرد تا اهل توحيد در هر زمان و در هر دوره و در هر موقعيت، بر سر مشركان فرياد برائت بزنند.

قَدْ كٰانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرٰاهِيمَ وَ الَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قٰالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنّٰا بُرَآؤُا مِنْكُمْ وَ مِمّٰا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللّٰهِ كَفَرْنٰا بِكُمْ وَ بَدٰا بَيْنَنٰا وَ بَيْنَكُمُ الْعَدٰاوَةُ وَ الْبَغْضٰاءُ أَبَداً حَتّٰى تُؤْمِنُوا بِاللّٰهِ وَحْدَهُ . ²

در حركت ابراهيم و مؤمنانى كه در معيّت او بودند،