121براى شما سرمشق نيكوست، زمانى كه به جامعۀ زمان خود گفتند: ما از شما و آنچه را غير خدا مىپرستيد بيزاريم، ما كافر به شما و فرهنگ شماييم. بين ما و شما دشمنى و كينه ابدى است، تا زمانى كه شما به مدار توحيد برگرديد.
2 - اگر رسول خدا به دستور خدا،در شهر مكّه برائت حق و رسولش را عليه مشركان اعلام مىكند، اگر پيامبر بزرگ و مردم موحد بر سر مشركان فرياد برائت سر مىدهند و با اين فرياد دل مشركان را از رعب و ترس پر مىكنند و اهل غفلت را بيدار مىنمايند و اوضاع اهل شرك را كمرنگ مىكنند. و زمينۀ نابودى اين خط خطرناك را فراهم مىآورند:
اوّلاً: كارى است عقلى و وجدانى و انسانى؛ چون معنا ندارد انسان عاقل، غارتگر دين و دنيا را در يك قدمى خود ببيند و عكس العمل نشان ندهد.
ثانياً: برنامهاى است شرعى و كارى است بر حق كه به دستور حضرت ربّ العزه انجام مىگيرد.
ثالثاً: اقتداى به ابراهيم و موحّدان زمان اوست.
از آيات قرآن و پيشينۀ تاريخى برائت و حكم عقل استفاده مىكنيم كه مسألۀ برائت و بيزارى از مشركين واجب شرعى و عقلى و اخلاقى است و اختصاص به زمان