103

7 - شفاعت خواهى از اولياى خدا

خداوند كريم نسبت به بندگان خود بسيار مهربان و رؤف است و همواره آنان را مورد لطف و مرحمت خود قرار داده است. يكى از مظاهر رحمت واسعۀ الهى و لطف عام و گستردۀ او، راه‌هايى است كه جهت بخشش بندگان گنهكار خود پيش روى آنها قرار داده و زمينه را براى رهايى آنها از آتش جهنم فراهم ساخته است. اين راه‌ها عبارتند از: توبه و شفاعت.

توبه پشيمانى از گناه و بازگشت به سوى خداست و شفاعت برخوردارى از بخشايش الهى در اثر وساطت بندگان صالح خداست كه آمرزش گناهان شخص را از خدا درخواست مى‌كند.

شفاعت مقام و منزلتى است كه خداوند به بعضى از بندگان خود از انبيا و اوليا عنايت كرده و به آنها اين امتياز را داده كه در بارۀ گنهكاران از اهل ايمان شفاعت كنند و