27سوار شدن به اتوبوس‌ها، زمان حركت از جده به مدينه مدت 2 ساعت و 20 دقيقه تأخير شد. در استراحت‌گاه ساسكو امكاناتى از قبيل مسجد، پمپ بنزين، رستوران و سوپر ماركت موجود بود، تقريباً مشابه رستوران‌هاى بين راهى انگلستان، ولى خبرى از زيبايى و نظافت اروپايى نبود.

در پمپ بنزين با يكى از كارگران آنجا وارد صحبت شدم. زبان انگليسى را خوب مى‌دانست، مليت او را پرسيدم، گفت اهل بنگلادش است و مدت يك سال است كه در آنجا كار مى‌كند. او مى‌گفت قيمت يك ليتر بنزين 63 هلله است (يك ريال سعودى 100 هلله است). او مى‌گفت شركت ساسكو يك شركت خصوصى است و ماهانه 650 ريال سعودى به او مى‌پردازند. مدرك او ليسانس است و مدعى بود كه علاوه بر 650 ريال مبالغ ديگرى از طريق پاك كردن شيشه ماشين‌ها و درصدى هم از فروش بنزين به او پور سانت مى‌دهند. او مى‌گفت سعودى‌ها خود را رييس و آقا مى‌دانند و اين نوع كارها را انجام نمى‌دهند. اسم كارگر بنگلادشى محمد مأمون بود. از گفت‌وگو و مصاحبت با ما بدش نمى‌آمد. در آخر كار با اصرار يك قوطى نوشابه را به ما تعارف كرد. او مى‌گفت برخى از ايرانى‌ها بد عمل مى‌كنند؛ مثلا قوطى نوشابۀ نيم خورده را به ما تعارف مى‌كنند كه اين اهانت به ما است.