94حملهاى به سر مىبرد ولى تا جهت حملۀ قريش مشخّص نشده بود، آن حضرت از مدينه خارج نشد.
روز چهارشنبه، سيزده شوال، نيروى مشركان خود را به كنار احد رسانيد و در دامنۀ اين كوه، در ميان نخلستان، در محلّى هموار و مسطّح و در كنار درّهاى كه مىتوانست در وضعيت سخت براى آنان مأمنى باشد فرود آمد و تا روز جمعه به استراحت و طرح نقشۀ جنگ پرداخت.
پيامبر صلى الله عليه و آله پس از اقامۀ نماز جمعه، همراه هزار نفر به سوى احد حركت كرد. عبداللّٰهبن ابىّ سركردۀ منافقان، با سيصد نفر از همفكرانش از ميان راه برگشت و پيامبرخدا صلى الله عليه و آله با هفتصد نفر، كه صد نفر از آنان زرهدار و پنجاه نفر كماندار و تيرانداز بودند و تنها دو اسب به همراه داشتند، وارد منطقۀ احد گرديد و چند نفر را به خاطر كمى سنّشان از حضور در جنگ مانع گرديد.
چون مجاهدان به احد رسيدند، پيامبر پنجاه نفر تيرانداز را به فرماندهى عبداللّٰهبن جبير بر لب درّه گذاشت و دستور داد؛ ما چه در حال فتح باشيم و چه در حال شكست، شما در جاى خود استوار بمانيد، حتّى اگر ببينيد اجساد ما در روى زمين مانده و يا دشمن ما را به درون مدينه رانده و يا ما دشمن را تا مكّه عقب رانديم. در هر صورت شما از جاى خود حركت نكنيد 1 آنگاه به لشكريان دستور داد: تا از طرف من فرمان نرسد شما جنگ را آغاز نكنيد.