69
العرب أمري». 1
«اى جماعت قريش... كار مرا به اقوام ديگر عرب واگذاريد و به شهر خود باز گرديد كه اگر در ادّعايم صادق باشم شما مىتوانيد از خاصّان و ياران من باشيد و اگر دروغگو باشم، همانها خواستۀ شما را تأمين خواهند كرد.»
طبق نقل ابن هشام، عتبةبن ربيعه، كه از سردمداران سپاه شرك بود، به قبول اين پيشنهاد ميل پيدا كرد و خطاب به سپاهيان مكّه چنين گفت:
«اى قريشيان شما از جنگ با محمّد و يارانش چه مىخواهيد؟ به خدا سوگند اگر شما در اين جنگ پيروز شويد تا ابد نگاه هر يك از قريشيان در مكّه با شما، توأم با نفرت و كراهت خواهد بود؛ زيرا شمايا پسر عموى آنها را كشتهايد يا پسر دايىشان و يا يكى از اقوامشان را، پس چه بهتر كه به خانههاى خود بازگرديد و كار محمّد را به ساير قبايل عرب بسپاريد كه اگر آنها پيروز شدند خواستۀ شما را تأمين نمودهاند و اگر نتوانستند شما باز هم از اعتراض مصون خواهيد بود.» 2