140دوران زندگى و تا آخرين نفس وظيفۀ خود را نسبت به‌رحم، كه من‌هستم‌انجام دادى؛ «وَصُولاً لِلرَّحِم» ؛ و آنچه خير و نيكى و فداكارى براى حفظ اسلام در مقابل كفر و الحاد بود، از خود نشان دادى؛ «فَعُولاً بِالْخَيرات».
آنگاه عباى خويش را به روى پيكر حمزه انداخت و چون عبا كوتاه بود و تمام پيكر را پوشش نمى‌داد، روى پاهاى او را با علف‌هاى بيابان پوشانيد.
دو مطلب قابل بحث:
در منابع حديثى و تاريخى از پيامبرخدا صلى الله عليه و آله به هنگام مشاهدۀ پيكر عمويش حضرت حمزه، دو مطلب نقل شده است كه هر دو جاى بحث و بررسى و در نهايت جاى شك و ترديد است.
مطلب اول: چون آن حضرت پيكر عمويش را با آن وضع فجيع و دلخراش ديد، گفت: «اَلّلهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ وَ الَيكَ الْمُشْتَكىٰ وَ أَنْتَ الْمُسْتَعٰان عَلىٰ مٰا أَرىٰ». سپس فرمود: «لَئِنْ ظَفَرتُ لأمثلنّ و لأمثلنّ» ؛ «اگر بر قريش دست يابم از آنان مثله‌ها خواهم كرد !»
در بعضى نقلها آمده است: «لَئِنْ ظَفَرتُ بِقُرَيش لأمثلنّ مِنْهُم بِسَبْعِين رَجُلاً»؛ 1 «اگر به قريش پيروز شوم، هفتصد نفر از آنان را مثله خواهم كرد.»