71استثنا مى‌كند و مى‌فرمايد:

فَإِنْ تٰابُوا وَ أَقٰامُوا الصَّلاٰةَ وَ آتَوُا الزَّكٰاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللّٰهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ . ¹

«... پس اگر توبه كردند و نماز برپاداشتند و زكات دادند، راه برايشان گشاده گردانيد، زيرا خدا آمرزندۀ مهربان است.»

مسلمانان بايد مظهر اسم «غفور» و «رحيم» الهى باشند، توبه كنندگان را بپذيرند و رهايشان كنند.

غير از گروههاى يادشده، مشركانى كه به مسلمانان پناهنده شوند، از شمول حكم بيرونند. خطاب به پيامبر مى‌فرمايد:

وَ إِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجٰارَكَ فَأَجِرْهُ حَتّٰى يَسْمَعَ كَلاٰمَ اللّٰهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لاٰ يَعْلَمُونَ . ²

«و اگر يكى از مشركان از تو پناه خواست، پناهش ده تا كلام خدا را بشنود، سپس او را به مكان امنش برسان؛ چرا كه آنان قومى نادانند.»