72
گروهى، آياتِ صدرِ سورۀ برائت را نسخ اين آيه تصور كردهاند، در حالى كه «آيه از محكمات بوده و غيرقابل نسخ است و از كتاب و سنت و مذاق دين استفاده مىشود كه قبل از اتمام حجت، مؤاخذهاى در كار نيست و اين اصل اساسى قابل نسخ نمىباشد و تا قيام قيامت باقى است.» 1آيه شريفۀ فوق تخصيصى بر عموم آيات قتال است و به تعبير علّامۀ طباطبايى:
«اين آيه نشانگر اوج توجه و عنايت به اصول اخلاقى و كرامت انسانى و گسترش رحمت و رأفت اسلامى و شرافت انسانى است كه قرآن و دين استوار اسلام، عهدهدار آن است.» 2
در آيۀ بعدى، مراعات پيمان كسانى را كه پيمانشكنى نكردهاند، لازم شمرده و آن را نشانۀ تقوا دانسته است.
مىفرمايد:
كَيْفَ يَكُونُ لِلْمُشْرِكِينَ عَهْدٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَ عِنْدَ