110را فرو بگذار، حقوقى كه از مردم بر عهده دارى بپرداز.

در سفر حج، هرگز به رهتوشه و مركب و همراهان و به قدرت و جوانى و پول خويش، تكيه مكن... با ديگران، رفاقت و معاشرت نيكو داشته باش، مواظب اوقات نمازهاى واجب و مستحب باش و در اين سفر، ادب، سپاس، تحمل، مهربانى، سخاوت و ايثار رهتوشه را مراعات كن، با آب خالص توبه، گناهانت را بشوى. پوشش صدق و صفا و خضوع و خشوع، برتن كن.

با «احرام»، آنچه از ياد خدا غافلت كند و از طاعت، بازت دارد، بر خويش حرام كن.

با «تلبيه»، دعوت خداوند را، خالصانه اجابت كن.

با «طواف»، همراه فرشتگان، بر گرد عرش خدا طواف كن، آنگونه كه با جسم خويش همراه زائران، خانۀ خدا را طواف مى‌كنى.

با «هروله»، از خطاها و هواى نفس، بگريز و تبرّى بجوى.

با كوچ به «منا»، از غفلت و لغزش به در آى و آنچه را بر تو نارواست، تمنّا مكن.

در «عرفات»، اعتراف به خطاهاى خويش كن.

در «مُزدلفه»، به خداوند تقرب بجوى و با توحيد الهى تجديد عهد كن.

در بالا رفتن از كوه براى سنگ جمع كردن، روح خويش