67تقوا به معناى واقعىِ كلمه، همان چيزى است كه رسالت انبيا است «فما مِن نَبِىٍّ الاّ أَمَرَ بالتقوىٰ». «و ما مِن رسول الاّ امر بتبليغ التقوىٰ»؛ يعنى تمام انبيا مأمور به تبليغ تقوا هستند. رسولى نيست كه مأمور رساندن تقوا به مردم نباشد.
تقوا، شعار تمام انبيا و هدف همۀ پيامبران و رسالتِ همگى آنان است.
پيامبران سفراى خدايند، براى بندگان خدا و تمام آنان، مشعل نورانى تقوا را در دست دارند و مىخواهند به وسيلۀ آن مشعل، انسانها را به حقيقت برسانند، منتهى هر پيامبرى موقعيّت خاصّ و محيط ويژهاى دارد.
ليكن هدف همه يكى است.
هر پيامبرى، انسانها را به تقوا تشويق مىكرد و به آنان امانت و درستكارى و دادگرى را ياد مىداد و از عواقبِ ستمكارى و نادرستى برحَذَر مىداشت و به آنان ياد مىداد كه فضيلت در سايۀ تقوا فراهم است؛
«... وَ لَيْسَ لِعَرَبِىٍّ عَلىٰ عَجَمىٍّ فضلٌ الاّ بالتَّقوىٰ...» 1
و هيچ كس بر ديگرى ترجيح ندارد، مگر در سايۀ تقوا و گرامىترين انسان، نزد خدا آنكس است كه تقواى بيشترى داشته باشد؛ ...إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللّٰهِ أَتْقٰاكُمْ ... . 2
در طول تاريخ اسلام، در سراسر عالم اسلام، از كنارۀ اقيانوس كبير تا سواحلاقيانوس اطلس، خطبهاى ايراد نشد، كه خطيب نگويد: «اِتَّقُوا اللّٰهَ».
پيامبر اسلام: پيش از آن كه به نبوّت مبعوث گردد و «نبىّ» باشد، «تقىّ» بود و به مردم ثابت شده بود كه درستكار است و امين و با تقوا. روزى هم