137مى‌باشد. الحاد ¹ هم يعنى: ميل و به‌قول قرطبى، ² خدا خواسته است بگويد: كسى كه ميل به ظلم در او باشد نُذِقْهُ مِنْ عَذٰابٍ أَلِيمٍ.

فاضل مقداد دربارۀ «بالحاد بظلم» نوشته است: دو صنف مى‌باشند براى مفعول محذوف؛ يعنى «من يرد فيه امرا بالحاد بظلم ».

ابوالفتوح رازى هم ضمن اين‌كه «باء» را در كلمۀ «اِلحاد» زايد دانسته، عبارت را چنين معنى كرده است: ³ «همّت كند كه آن‌جا، جز خداى را بپرستد».

ابى‌السعود، نوشته است: ⁴ بالحاد: بِعُدُول عن القصد. بظلم: بغير حقّ. و هُما حالانِ مترادفان.

زمخشرى نيز اين دو كلمه را دو حال مترادف دانسته است. ⁵

ابن قتيبه، در بحث از وَ مَنْ يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحٰادٍ نوشته است: ⁶«اَى: مَن يرد فيه الحاداً. و هو الظلم و الميل عن الحق. («با» هم زايد است).

كسى حق ندارد ادعاى مالكيّت سرزمين حرم را بكند

نويسندۀ كتاب «اقصى‌البيان» نوشته است كه مى‌توانيم: كلمۀ «سواء» را مرفوع بخوانيم، بنابراين كه خبر مقدّم باشد و در اين‌صورت معناى عبارت