132
نظريۀ مفسران
در اين آيه فعل مضارع «يصدّون» بر فعل ماضىِ «كفروا» عطف شده است، براى بيان استمرار و مراد از فعل «يصدّون» حال و استقبال نيست بلكه استمرار صَدّ است از راهِ خدا و لذا عطف آن بر فعل ماضىِ «كفروا» مستحسن است. 1
شيخ طوسى نوشته است: 2 فعل مضارع «يصدّون» بر فعل ماضى «كفروا» عطف شده؛ زيرا كه مىخواهد بفهماند «ومن شأنهم الصدّ» نظير آيۀ 20 سورۀ رعد: اَلَّذِينَ آمَنُوا وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللّٰهِ أَلاٰ بِذِكْرِ اللّٰهِ... .
ابوالبركات، ابن الأنبارى نوشته است: 3 اگر «واو» در «ويصدّون» حرف عطف باشد، در اين صورت عطف فعل مضارع بر ماضى، حمل بر معنى مىشود و تقدير آن چنين است: «إنّ الكافرين والصادّين».
وچنانچه «واو حاليّه» باشد تقدير جمله چنين خواهد بود: «إنّ الذين كفروا صادّين عن سبيل اللّٰه». 4